Tosca van der Wouden

De rol van voedselbossen in toekomstbestendige landbouw

In deze keynote besteedt Tosca aandacht aan voedselbossen en hoe permacultuur kan bijdragen aan een gezond ecosysteem. Ze laat zien waarom lokale voedselproductie en verbinding met ons voedsel en het land goed is voor ons als mens, dier, plant en natuur.

Verbinding verandert alles, want alles is met elkaar verbonden

Juist door onszelf weer te verbinden met de wereld om ons heen, lossen we tegelijkertijd uitdagingen op. Klimaatverandering, uitstervende soorten, polarisatie, geweld, ziekte zijn allemaal uitwassen van de verloren connectie met het land. Wanneer we ons weer verbinden, ons weer onderdeel voelen van het ecosysteem en beseffen dat we zelf een ecosysteem zijn, gaan we er heel anders mee om.

Raak verwonderd over alles wat leeft

Wist je dat in één theelepel tuinaarde meer organismen zitten dan mensen op onze hele planeet? Waarom weten we er dan zo weinig over? Iedere dier- en plantsoort heeft zijn eigen plek in een ecosysteem en is met het grote geheel verbonden. Leer de soorten die in onze omgeving leven beter kennen – zoals bijen, bloemen, vlinders en wormen – en ontdek waarom ze zo belangrijk zijn. Tosca deelt haar observaties uit eerste hand; als eigenaar van een stukje land dat zij omtovert tot voedselbos.

Hoe naar binnen keren impact heeft op de wereld om ons heen

Het kwijtraken van onze verbinding met de natuur heeft veel te maken met de verminderde verbinding met onszelf, wat onder andere te maken heeft met onze vluchtige, gejaagde levens. Meditatie, rust en hatha yoga helpen om weer contact te maken met onszelf en wat écht belangrijk is. Hervind de connectie met jezelf en de natuur.

Tosca erkent de destructieve krachten die onze planeet bedreigen en weet tegelijkertijd een hoopvol toekomstbeeld te schetsen. “Hoop is nodig om je te laten geloven dat alles mogelijk is, tegelijkertijd moeten we zelf aan de slag om het mogelijk te maken.”

Vraag haar naar haar observaties en ervaringen – over het groeien van een plant, over hoe bomen onder de grond met elkaar communiceren en over de weerbaarheid en volharding van de natuur – en Tosca’s ogen gaan sprankelen. Door haar openlijke verwondering begin je de wereld en natuur onvermijdelijk door haar ogen te zien. Létterlijk een eyeopener.

Tosca houdt niet van wijzen met het vingertje, maar wel van doen wat je kunt met de middelen die je hebt; for good! Ze is niet betweterig en waant zichzelf ook zeker niet perfect. Maar haar zorgen en de liefde voor de planeet en alles wat daarop leeft is oprecht en raakt daarmee een gevoelige snaar bij haar publiek.

Tosca schuwt een persoonlijke noot niet en durft zich daarmee kwetsbaar op te stellen. Ze belicht verschillende perspectieven die herkenning oproepen en ervoor zorgen dat muren afbrokkelen.

Verbinding staat centraal in Tosca’s lezingen. Het verbinden met de natuur, verbonden raken met elkaar als mensen met dezelfde missie, maar ook het verbinden van verschillende inzichten, filosofieën, wijsheden en denkrichtingen. Zo trekt ze de parallel tussen onze innerlijke wereld en hoe we omgaan met de wereld buiten onszelf. De verbinding met onszelf en met de natuur.

“Liefde, eenheid in diversiteit, gelijkheid, respect, verbinding, voor welzijn voor mens, dier, plant en schimmels en alle andere levensvormen. Van het antropoceen naar het symbioceen, waarin we in symbiose samenleven. Van groei naar welzijn, van destructief naar regeneratief, van fossiel naar nieuwe energie. Van de aarde uitbuiten naar samenleven met alles wat hier op aarde leeft.”

“Ik deel mijn kennis en ervaring(en) vol enthousiasme, met passie, vanuit het hart. Ik geef een liefdevol, vriendelijk zetje naar een groene en vreedzame toekomst. Soms kunnen we als mens opzien tegen de enorme taken die voor ons liggen, de transitie van de fundamenten van onze samenleving die we onvermijdelijk moeten maken. Ik moedig aan om stap voor stap het juiste te gaan doen. We moeten zaadje voor zaadje gaan planten, ze water geven en de eerste bloemen zien opkomen. Als we dat allemaal doen groeit er voor je het weet een heel veld vol bloemen.”

“Ik heb heel veel grote voorbeelden, maar als ik één iemand moet noemen, dan komt Jane Goodall als eerste bij mij op. Door haar werk met en voor de chimpansees en haar verbondenheid met de natuurlijke wereld. Zelfs op haar leeftijd gaat ze onverminderd door en lijkt nooit hoop te verliezen, ondanks dat zij zoveel duistere kanten van de wereld heeft leren kennen. Ze is nog steeds een inspiratiebron waar miljoenen mensen ter wereld hoop uit putten. Zo hoop ik ook oud te worden.

Daarnaast haal ik ook ontzettend veel inspiratie uit de natuur. Zo zijn we als mensen geneigd om het bijltje erbij neer te leggen als de opgave te groot lijkt, de natuur denkt niet na, die doet gewoon. Kijk naar de bijen; een bij bestuift honderden bloemen per dag, die denkt ’s ochtends echt niet ‘poeh poeh, laat maar zitten hoor, dat lukt toch niet’. Het zit gewoon in hun natuur. Daar kunnen we allemaal wat van leren.”